Kopalnia soli Wieliczka, Wielki Piątek, 2 IV 2010



Kopalnia soli „Wieliczka"
Wielki Piątek, 2.04.2010
Poświęcenie stacji podziemnej Drogi Krzyżowej
i nabożeństwo

 

Wprowadzenie

Drodzy Bracia i Siostry

 

1. Pozdrawiam serdecznie wszystkich zgromadzonych. Wyrażam wdzięczność Panu Prezesowi i Ojcu kapelanowi za zaproszenie do wspólnej modlitwy. Wam wszystkim, zarówno Zarządowi, jak i pracownikom wielickiej kopalni dziękuję za dar górniczych serc, za stacje Drogi Krzyżowej. Po ich poświęceniu odprawimy wspólnie to wzruszające i pełne głębokiej wymowy nabożeństwo.

 

2. Wszystko to dokonuje się w niezwykłym dniu i miejscu. Tym dniem jest Wielki Piątek, jedyny w roku dzień, w którym Kościół nie celebruje Eucharystii, ale odprawia pełną smutku i zadumy liturgię Męki Pańskiej. Uczestnicząc w niej przeżywamy na nowo wielką tajemnicę naszej wiary, którą jest śmierć Jezusa, Syna Bożego i Syna Człowieczego. Ofiara, jaką z miłości dobrowolnie złożył z samego siebie na ołtarzu krzyżu za nas i dla naszego zbawienia.

 

Niezwykłość dnia dzisiejszego wyraża się także w tym, że jest on dniem piątej rocznicy odejścia do Domu Ojca Czcigodnego Sługi Bożego Jana Pawła II. Ten dzień wybraliśmy na poświęcenie Drogi Krzyżowej, którą zapragnęliście uczcić jego błogosławioną pamięć. Wyrażam wam za to moją szczerą i głęboką wdzięczność.

 

Z niezwykłą wyrazistością odżywa dziś w naszej pamięci ostatni Wielki Piątek Ojca Świętego Jana Pawła II. Osłabiony wielkim cierpieniem, nie mógł odprawić Drogi Krzyżowej w rzymskim Koloseum. Duchowo jednoczył się z nią w swojej prywatnej kaplicy na Watykanie. Mamy w oczach przejmujący obraz Sługi Bożego, który trzymał krzyż w dłoniach, przy twarzy i przy sercu. To było jego najważniejsze kazanie. To był jego testament. Przyjmijcie go jako wyraz waszej gotowości opowiedzenia się po stronie Jezusa i Jego Ewangelii. Wolno żywić nadzieję, że podobnych uczuć i przeżyć będą doświadczać także ci, którzy tutaj będą odprawiać tę „papieską" Drogą Krzyżową.

 

3. Niezwykły jest nie tylko dzień poświecenia tej Drogi Krzyżowej, ale również i miejsce. Tym zaś miejscem jest ciesząca się światową sławą kopalnia soli w Wieliczce, której od samych jej początków patronuje św. Kinga. Ta, którą w 1997 r. kanonizował Ojciec Święty Jan Paweł II, i którą jako pasterz Kościoła krakowskiego dwukrotnie (23.04.1970 i 20.10.1966 r.) uczcił w jej solnej kaplicy.

 

Kiedy odprawiamy Drogę Krzyżową, przechodząc od jednej stacji do drugiej, myślą i sercem towarzyszymy Jezusowi na „historycznej" drodze Jego Męki. Razem z Nim idziemy ulicami Jerozolimy od pretorium Piłata aż na wzgórze Golgoty.

Stale powinniśmy jednak pamiętać, że swoją drogą krzyżową Jezus wszedł także w nasze życie, szczególnie w to, co w nim trudne i bolesne. Wszedł również w naszą pracę. Temu chcemy dać wyraz ustanawiając Drogę Krzyżową w wielickiej kopalni - miejscu ciężkiej pracy górniczej, które w zaproszeniu nazwaliście „Golgotą wielickich górników".


Wchodząc ze swoim krzyżem w ludzką pracę, Jezus ją odkupił, przywrócił jej pierwotną godność uczestniczenia w stwórczym dziele Boga, przekształcania świata w bardziej ludzki i przyjazny człowiekowi. Owoce naszej pracy służą dobru braci, a przez związany z nią trud - jak mówi św. Paweł - dopełniamy „braki udręk Chrystusa dla dobra Jego Ciała, którym jest Kościół" (Kol 1,24).

 

4. Po obrzędzie poświęcenia, odprawimy Drogę Krzyżową. Niech udział w niej w tym niezwykłym dniu i miejscu rozpali w naszych sercach płomień wiary, nadziei i miłości. Niech pomoże nam odkryć obecnego pośród nas ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Pana. Niech pomoże nam zawsze opowiadać się po Jego stronie.

 

powrót

Msze święte

Wyszukiwarka tymczasowo nieaktywna


Partnerzy:
Mecenas: