Kościół św. Barbary, 12 XII 2010- 600-lecie Krakowskiej Kongregacji Kupieckiej



(fragmenty homilii)

 

Gromadzi nas dzisiaj szczególna okoliczność. Pragniemy podziękować Bogu za sześćset lat zasłużonej Krakowskiej Kongregacji Kupieckiej. Chcemy powierzyć Bogu przyszłość Kongregacji - wszystkie plany, zamierzenia i nadzieje jej członków. (...)

 

Drodzy bracia i siostry, jubileusz sześćsetlecia Krakowskiej Kongregacji Kupieckiej skłania nas do refleksji nad sensem ludzkiej pracy i aktywności. Stwarzając świat i człowieka, Bóg powierzył mu ziemię, aby czynił ją sobie poddaną (por. Rdz 1, 28). Dlatego przez pracę stajemy się Bożymi współpracownikami w dziele stworzenia. Czynimy świat mieszkaniem dla człowieka. Trudząc się, zapewniamy byt sobie i naszym bliskim, a także całemu społeczeństwu, bo to ono również korzysta z owocu naszych działań. W tym sensie przez pracę tworzymy fundamenty wspólnoty, która powinna okazywać solidarność wszystkim, a zwłaszcza ubogim, niepełnosprawnym, mniej uprzywilejowanym. Pracując, rozwijamy nasze zdolności, wydobywamy drzemiące w nas możliwości, oddajemy nasz czas, nasze siły i talenty na służbę innym, czyli „inwestujemy" w nasze człowieczeństwo. Stajemy się ludźmi dla innych.

 

Ważną dziedziną działalności człowieka jest kupiectwo. Chodzi o obieg, dystrybucję i wymianę dóbr wytworzonych przez człowieka. Od samego zarania dziejów znajdowali się ludzie, którzy angażowali się na tym polu. Jubileusz sześćsetlecia Krakowskiej Kongregacji Kupieckiej przypomina o tej wiekowej tradycji w naszym stołecznym i królewskim Mieście. Uderza również fakt, że Kongregacja starała się zawsze o nadawanie głębszego, duchowego wymiaru działalności swoich członków. Świadczą o tym bliskie i regularne kontakty z kościołem św. Barbary, położonym w samym sercu Krakowa. Jest to tym bardziej ważne, że działalność kupiecka, jak każda ludzka działalność, ma służyć człowiekowi. Nie jest to sprzeczne ze staraniami o uzyskiwanie godziwego zysku, ale nie może on być jedynym kryterium działania. Powtórzmy - wszystko, co robimy, powinniśmy robić z myślą o dobru człowieka i na chwałę Bożą. A „chwałą Bożą jest - jak trafnie się wyraził św. Ireneusz z Lyonu - żywy człowiek" (Adversus haereses IV, 20, 7).

 

Taką duchowość ludzkiej aktywności propagował Sługa Boży Jan Paweł II. W pracy człowieka dopatrywał się głębokich odniesień do jego godności jako stworzenia Bożego. W encyklice Laborem exercens pisał: „Człowiek jest obrazem Boga między innymi dzięki nakazowi otrzymanemu od swojego Stwórcy, by czynił sobie ziemię poddaną, by panował nad nią. W wypełnianiu tego polecenia człowiek, każda istota ludzka, odzwierciedla działanie samego Stwórcy wszechświata" (n. 4).

 

Również Ojciec Święty Benedykt XVI podkreśla potrzebę łączenia naszej pracy i zajęć z otwieraniem się na najgłębszy, Boży wymiar życia człowieka. Pisze Papież w ubiegłorocznej encyklice Caritas in veritate: „Bez Boga człowiek nie wie, dokąd zmierza, i nie potrafi nawet zrozumieć tego, kim jest. (...) Rozwój potrzebuje chrześcijan z ramionami wzniesionymi do Boga w postawie modlitwy. (...) Rozwój zakłada wrażliwość na życie duchowe, poważne podejście do przeżywania ufności w Bogu, duchowego braterstwa w Chrystusie, zawierzenia Opatrzności i Miłosierdziu Bożemu, miłości i przebaczenia, wyrzeczenia się samego siebie, przyjęcia bliźniego, sprawiedliwości i pokoju. Wszystko to - mówi Benedykt XVI - jest nieodzowne do przemiany «serc kamiennych» w «serce z ciała» (Ez 36, 26), tak by życie na ziemi uczynić «Bożym», i dlatego bardziej godnym człowieka" (nn. 78-79).

 

Życzę wszystkim członkom Krakowskiej Kongregacji Kupieckiej, aby w swojej działalności kierowali się powyższym nauczaniem Kościoła, czerpiącego mądrość z Ewangelii. Jubileusz sześćsetlecia zobowiązuje do szlachectwa ducha i wierności tradycji tylu pokoleń ludzi zrzeszających się w Kongregacji, aby w tej wspólnocie szukać oparcia w swojej zawodowej działalności, ale także szukać inspiracji do innych szlachetnych poczynań. Kongregacja powstała w roku Wiktorii Grunwaldzkiej. Niech waszą wiktorią będą codzienne zwycięstwa wierności przyjętym zasadom pracowitości, uczciwości i solidarności. Niech was w tym wspomaga św. Barbara, patronka trudnych spraw. Niech was wspomaga Maryja, Matka Jezusa, oraz św. Józef, od którego Jezus uczył się rzetelnej pracy. Niech was wspomagają wszyscy Święci krakowscy, którzy uczą nas, jak żyć dla Boga i dla bliźnich.

 

powrót

Msze święte

Wyszukiwarka tymczasowo nieaktywna


Partnerzy:
Mecenas: