Msza św. w Grotach Watykańskich, 8 II 2011


Czytania: Rdz 1, 20-2, 4a; Mk 7, 1-13

 

Wprowadzenie

 

Drodzy Bracia i Siostry!

 

Serdecznie witam was zebranych na poranną Eucharystię w Grotach Watykańskich, w pobliżu grobu św. Piotra, Księcia Apostołów, a także grobów wielu jego następców. Wśród nich jest ten szczególny dla nas grób człowieka, którego znaliśmy, który w naszym pokoleniu przewodził Kościołowi powszechnemu i który zakończył ziemski etap swojej egzystencji sześć lat temu, pamiętnego 2 kwietnia 2005 roku.

 

Dzisiaj z radością i nadzieją czekamy na bliski już dzień wyniesienia do chwały ołtarzy Jana Pawła II. Decyzja Ojca Świętego Benedykta XVI, ustalająca dzień beatyfikacji Sługi Bożego, zrodziła w sercach milionów ludzi na całym świecie ogromną wdzięczność Bogu za dar świętości Jana Pawła II. Również uczestniczący w tej Mszy świętej członkowie Rady Administracyjnej Fundacji Jana Pawła II dziękują Bogu za uznaną przez Kościół świętość swojego Patrona, licząc na jego skuteczne orędownictwo w niebie. Wierzymy, że on naprawdę nas wspiera i uczestniczy z nieba w naszych zamierzeniach.

 

Na początku naszej dziękczynnej Eucharystii przeprośmy Boga za wszystkie nasze grzechy i niewierności, byśmy mogli godnie sprawować tę Najświętszą Ofiarę.

 

Homilia

 

Bracia i Siostry!

 

1. Odczytany przez nas fragment Księgi Rodzaju, mówiący o dziele stworzenia świata i człowieka, przypomina nam, że korzenie i źródła każdego człowieka tkwią w Bogu, Stwórcy nieba i ziemi. Pod koniec opisu stworzenia świata, autor Księgi przytacza niezwykle ważne słowa Boga, słowa stworzenia człowieka: „Uczyńmy człowieka na nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad całą ziemią i nad wszelkim gadem i płazem" (Rdz 1, 26).

 

Człowiek jako jedyne dzieło Boże został stworzony na obraz i podobieństwo Boże. Został stworzony osobą, a więc istotą wolną. Został stworzony do relacji z innymi, podobnymi sobie osobami. Został stworzony do miłości. Został stworzony do tego, żeby kochał i żeby był kochany.

 

Autor Księgi Rodzaju powiedział jeszcze: „Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i uczynili ją sobie poddaną»" (Rdz 1, 27-28).

 

Jak wiemy, Ojciec Święty Jan Paweł II w swoich katechezach przeprowadził niezwykle wnikliwą egzegezę i katechezę biblijnego zapisu stworzenia człowieka oraz oblubieńczej relacji mężczyzny i kobiety. Wspominamy ten fakt, odczytując słowa Księgi Rodzaju przy grobie Sługi Bożego. Z głębi jego nauczania o człowieku, o jego powołaniu do odpowiedzialnej miłości czerpiemy i będziemy czerpać przez wiele lat.

 

2. Dzisiejsza Ewangelia uświadamia nam, jaką religię głosi Jezus Chrystus. Nie jest to religia zewnętrznych obrzędów i ablucji. Jest to religia serca. Odpowiadając faryzeuszom, Jezus przytacza słowa proroka Izajasza: „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swoim daleko jest ode Mnie" (Mk 7, 6).

 

Jezusowi zależało na sercu człowieka, a więc na tym, co w nas najgłębsze, najbardziej osobiste. Tylko tym zadowoli się Bóg. On nie czeka na nasze zewnętrzne gesty, postawy i uczynki. On nie czeka na nasze zewnętrzne ofiary. Bóg pragnie wejść w komunię życia z nami. Pragnie dostępu do naszego wnętrza, do tego, co w nas najbardziej osobiste, najbardziej ludzkie, a więc najbardziej Boże.

Taką religię serca głosił Jan Paweł II. Głosił ją swoim osobistym życiem, osobistą pobożnością, czyli zdolnością znajdowania Boga we wszystkich rzeczach i wydarzeniach. Jan Paweł II żył w stałej, głębokiej komunii ze swoim Stwórcą i Panem. Z tej komunii wyrastała jego nadzwyczajna aktywność, jego twórcza wierność Ewangelii, by głosić ją w odpowiedzi na wyzwania kultury współczesnego świata.

 

3. W to wielkie dzieło głoszenia Boga we współczesnym świecie i wobec wyzwań współczesnej kultury zaangażowany był Jan Paweł II. Zdawał sobie sprawę, że musi być wiarygodny, czyli przejrzysty, czysty, jasny. Dlatego zaczął od siebie. Od wczesnej młodości oddał swoje serce Jezusowi oraz sprawie, dla której Syn Boży przyszedł na ziemię. Jego osobiste nawrócenie i pójście za Jezusem było warunkiem włączenia się w głoszenie innym Dobrej Nowiny.

 

Świętość Jana Pawła II, która będzie potwierdzona uroczyście i oficjalnie 1 maja, wyraziła się w jego osobistym zjednoczeniu z Bogiem i oddaniem Mu swego serca. Ale jego świętość wyraziła się również w niezwykłym oddaniu dziełu ewangelizacji. On zaangażował się bez reszty w zdobywanie ludzkich serc dla Boga. Dlatego świętość Jana Pawła II ma tak bardzo wybitnie rys apostolski. On nie tylko sam był święty. On chciał i prowadził innych do świętości, ukazując współczesnemu człowiekowi ten najwyższy i wzniosły ideał.

 

4. Jan Paweł II służył sprawie człowieka. Tej sprawie pragnie również służyć i służy Fundacja jego imienia. Ona strzeże, utrwala i pogłębia dziedzictwo Sługi Bożego. Jest więc w pewnym sensie przedłużeniem jego misji, realizuje jego testament. Fundacja troszczy się o formację młodych ludzi. To najlepsza inwestycja. Fundacja zwraca uwagę na wymianę dóbr kultury i ducha między Wschodem i Zachodem. Pragnie przybliżać nauczanie swojego Patrona nowemu pokoleniu, byśmy nadal mogli czerpać ze skarbca myśli, refleksji i postaw tego, którego przez dwadzieścia siedem lat nazywaliśmy Piotrem naszych czasów.

 

Fundacja podziela radość i wdzięczność całego ludu Bożego, jaka zapanowała po podjęciu decyzji przez Ojca Świętego Benedykta XVI o beatyfikacji jego Poprzednika. Kolejne dekrety o heroiczności cnót i o cudzie za wstawiennictwem Sługi Bożego Jana Pawła II potwierdziły to, o czym byliśmy przekonani i co wyraziło się w dniu jego pogrzebu w wołaniu: Santo subito! W osobie Jana Pawła II współczesny Kościół zyskuje przewodnika na drogach wiary, nadziei i miłości w naszym niespokojnym i trudnym świecie.

 

5. Powierzmy Panu Bogu wszystkie sprawy, troski i nadzieje, z jakimi przyszliśmy i z jakimi uczestniczymy w tej Eucharystii. Polecajmy Bogu Piotrową posługę Benedykta XVI. Prośmy o dobre, duchowe przygotowanie do uroczystości beatyfikacji Sługi Bożego Jana Pawła II oraz o to, by jego świetlana postać inspirowała nas wszystkich do jeszcze ofiarniejszej służby Bogu i człowiekowi. Amen.

 

powrót

Msze święte

Wyszukiwarka tymczasowo nieaktywna


Partnerzy:
Mecenas: