Niedziela Palmowa, Katedra Wawelska, 24 III 2013


Niedziela Palmowa, Katedra Wawelska, 24 III 2013
Czytania: Iz 50, 4-7; Flp 2, 6-11; Łk 22 ,14 – 23,56

   
Drodzy młodzi Przyjaciele,

Bracia i Siostry!

1. Wysłuchaliśmy opisu najbardziej dramatycznego wydarzenia w dziejach świata i człowieka. Rozegrało się ono w ciągu dwudziestu czterech godzin. W centrum tego wydarzenia jest Jezus Chrystus, który został skazany na śmierć za to, że na pytanie: „Więc ty jesteś Synem Bożym?”, odpowiedział zgodnie z prawdą: „Tak. Ja Nim jestem” (Łk 22, 71). Syn Boży przyszedł na ziemię, by pojednać nas z Bogiem. Stał się człowiekiem, jednym z nas. Utożsamił się z naszym losem, aby wyprowadzić nas z krainy zła i śmierci i wprowadzić w przestrzeń miłości i życia, które nie będzie miało kresu.

 

Czytamy w Niedzielę Palmową opis męki naszego Pana Jezusa Chrystusa, aby przygotować nasze serca na dobre przeżycie Wielkiego Tygodnia, podczas którego doświadczymy, jak wielkie jest Serce Boga, jak wielka i niepojęta jest Jego miłość. Wobec tej miłości, której na imię Jezus, nie można przejść obojętnie. Nie można być tylko jej obserwatorem. Ta miłość domaga się odpowiedzi, a przede wszystkim trzeba wobec niej zgiąć kolano, do czego zachęca nas Paweł Apostoł (por. Flp 2, 10).

2. W wieczornej porze, poprzedzającej mękę, Jezus ustanowił Eucharystię – sakrament miłości. Uczynił dar z samego siebie. „Wziął chleb, połamał go i podał, mówiąc: «To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę!» Tak samo i kielich wziął po wieczerzy, mówiąc: «Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana» (por. Łk 22, 19-20). Ten niepojęty dar z samego siebie został dopełniony w pierwszy w dziejach Wielki Piątek, gdy Jezus ofiarował swoje życie na krzyżu dla naszego zbawienia.

 

Kościół żyje Eucharystią. Ona jest sercem Kościoła. Dzięki niej w sposób szczególny urzeczywistnia się obietnica Jezusa: „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28, 20). Jak mówił błogosławiony Jan Paweł II, Najświętszy Sakrament wyznacza rytm dni pielgrzymującego Kościoła i wypełnia te dni nadzieją (por. Ecclesia de Eucharistia, 1).

3. Niedziela Palmowa jest świętem młodych uczniów ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Pana. Drodzy młodzi przyjaciele z Grup Apostolskich i Drogi Neokatechumenalnej, witam was dzisiaj w tej królewskiej katedrze. Dziękuję wam za świadectwo wiary. Jesteście młodym obliczem Kościoła, który w każdym pokoleniu pragnie głosić światu Ewangelię – Dobrą Nowinę o Bogu, który ma wielkie Serce dla każdego.

 

W tym roku przygotowujemy się do XXVIII Światowego Dnia Młodzieży, który będziemy obchodzić za kilka miesięcy, w lipcu, w brazylijskiej metropolii Rio de Janeiro. Ten Dzień zapowiedział jeszcze Ojciec Święty Benedykt XVI i określił również jego temat: „Idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28, 19). W tych słowach zapisane jest wezwanie do nowej ewangelizacji naszego świata, naszych środowisk i nas samych. To wielkie zadanie Kościoła staje się zadaniem każdej i każdego z nas, bo być uczniem Jezusa, to znaczy również być przez Niego posłanym, by głosić Jego miłość zbawiającą świat i człowieka.

4. W tych dniach i tygodniach przeżywaliśmy i nadal przeżywamy ważne wydarzenia w życiu Kościoła. Usłyszeliśmy i przyjęliśmy pokorne wyznanie Papieża Benedykta XVI, że wobec słabnących jego sił pragnie służyć Kościołowi modlitwą i cierpieniem. Przeżyliśmy i przeżywamy wybór nowego Biskupa Rzymu i Następcy św. Piotra – Papieża Franciszka, którego wielkim pragnieniem jest Kościół ubogi i dla ubogich. Nowy Ojciec Święty pragnie nas wszystkich uwrażliwić na ewangeliczną wartość prostego stylu życia, na ludzką biedę i służbę bliźnim.

 

Papież Franciszek, podobnie jak jego dwaj Poprzednicy, już w pierwszej swojej homilii po wyborze wezwał nas, byśmy budowali na skale, czyli na Chrystusie. Bo „kiedy nie budujemy na skale, co się wówczas dzieje? Dzieje się tak, jak z dziećmi na plaży, które budują zamki z piasku i wszystko się rozsypuje”. Mamy budować na Chrystusie i wpatrywać się w Jego krzyż. Bo – jak mówi Papież – „jeśli wędrujemy bez krzyża, jeśli budujemy bez krzyża i jeśli wyznajemy Chrystusa bez krzyża, to nie jesteśmy Jego uczniami” (por. homilia, 14 III 2013).

5. Pamiętajmy o tych słowach w Wielkim Tygodniu, gdy stajemy wobec tajemnicy Krzyża. W nim nasza nadzieja. W nim nasze ocalenie. W nim nasze życie. Idąc za Chrystusem ukrzyżowanym, mamy nadzieję uczestniczyć w Jego zwycięstwie nad mocami zła i śmierci. Powierzmy Mu więc wszystkie nasze sprawy i pragnienia, nasze lęki i obawy, nasze marzenia i plany. Powierzmy Mu nasze serca i to, co w nas najlepsze. Powierzmy Mu sprawy Kościoła, by odważnie dawał świadectwo wiary we współczesnym świecie.  Amen!

powrót

Msze święte

Wyszukiwarka tymczasowo nieaktywna


Partnerzy:
Mecenas: