Obecny wkład Chrześcijan w zjednoczenie Europy- Kraków 10 IX 2010


 

 CENTRUM KONFERENCYJNE „DWÓR W TOMASZOWICACH"

 

Szanowni Państwo,

 

1. W imieniu Kościoła katolickiego w Krakowie witam i pozdrawiam serdecznie wszystkich znakomitych gości uczestniczących w rozpoczynającej się X Konferencji - Rola Kościoła katolickiego w procesie integracji europejskiej, a zatytułowanej „Obecny wkład chrześcijan w zjednoczenie Europy". Szczególne pozdrowienie kieruję do Pana Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego dziękując mu za przyjęcie zaproszenia i udział w naszym spotkaniu. Serdecznie pozdrawiam również Pana Premiera Luksemburga Jean-Claude'a Juncker'a.

 

2. Zjednoczona Europa to wyzwanie dla każdego z jej obywateli, gdyż wszędzie tam, gdzie ludzie i społeczeństwa się jednoczą, panuje prawdziwy pokój gwarantujący bezpieczeństwo całego kontynentu. Europa to wspólne dobro, na które składają się osoby i społeczności o różnych wyznaniach, religiach i światopoglądach. Niewątpliwie do budowy tego dobra przyczyniają się chrześcijanie. Jeżeli temat konferencji mówi o obecnym wkładzie chrześcijan w zjednoczenie Europy, to chcę zdecydowanie podkreślić, że ten chrześcijański wkład jest zawsze taki sam, a jest nim budowa życia opartego o trwałe fundamenty mające swoje źródło w Dekalogu. Zjednoczona Europa to gwarancja bezpiecznego życia w pokoju. Jednak na dłuższą metę nie da się jej zbudować jedynie w oparciu o ekonomię i politykę. Ojcowie Założyciele wyraźnie kładli nacisk na Europę jednoczącą się wokół wartości ducha.

 

3. Wartości duchowe proponowane przez Kościoły chrześcijańskie, w tym przez Kościół rzymsko-katolicki, są czymś zasadniczym, gdyż w świecie opartym na kalkulacji widzi się jedynie zysk, nominały banknotów, a zupełnie nie zauważa się wymiaru duchowego człowieka i całych społeczeństw.

Chrześcijańskim wkładem w integrację europejską jest promowanie cywilizacji miłości, której jednym z przejawów jest międzyludzka solidarność ze słabszymi. Ta solidarność wyrasta z chrześcijańskich korzeni Europy. Zatem nie można zrozumieć pojawiających się tendencji, które zmierzają do usuwania i ograniczania wpływu chrześcijaństwa na życie publiczne; tendencji powołujących się na ranienie uczuć wielu niechrześcijan mieszkających w Europie. Papież Benedykt XVI słusznie uznał, że jest to stwierdzenie „mało przekonujące wobec tego, że chodzi przede wszystkim o fakt historyczny, któremu nie można poważnie zaprzeczyć".

 

4. Cywilizacja miłości prowadzi do prawdziwej demokracji, za którą opowiada się Kościół wierny nauce Chrystusa, podkreślając, że jej nadrzędnym celem jest dobro wspólne. Dlatego Kościół pragnie i stara się czynnie uczestniczyć w procesie budowania społeczeństwa obywatelskiego. W duchu swego nauczania społecznego podejmuje zadanie formowania umysłów i sumień wrażliwych na dobro wspólne. Opowiada się za takim typem demokracji, w której państwo ma rolę pomocniczą. Społeczeństwo rozwija swoją działalność tak daleko, jak to możliwe, a państwo interweniuje jedynie wtedy, kiedy to jest konieczne.

Kościół nieustannie przypomina, że prawdziwa demokracja jest formą rządów zgodną z prawdą o człowieku. Dlatego demokracja, aby nie przemieniła się w jawny lub zakamuflowany totalitaryzm, musi mieć odniesienie do moralnej podstawy swego funkcjonowania, jaką jest Dekalog. Człowiek, stworzony na obraz i podobieństwo Boga (por. Rdz 1,27), jest taką istotą, u której rozum dąży do prawdy, a wola do dobra, którym jest wolność. Rozdzielanie tej jedności to jakby rozrywanie człowieka.

 

5. Tutaj rodzi się problem tak zwanej demokracji proceduralnej. Zachowanie jedynie formalnych reguł, w wielu przypadkach niekoniecznie musi oznaczać słuszność po stronie większości. Dlatego Kościół w duchu dialogu wciąż podkreśla, że nie ma wolności bez prawdy. Chodzi przecież nie tylko o sam proces demokratyczny, ale przede wszystkim o jego wynik końcowy. Stale trzeba pamiętać, że pogwałcenie wolności prowadzi do totalitaryzmu, a zlekceważenie prawdy do relatywizmu moralnego. Jedynie ścisła jedność tych wartości, poszerzona o sprawiedliwość i miłość społeczną, może zapewnić pokój i rozwój. Dlatego kształtowanie życia społecznego w oparciu o głoszone przez Kościół wartości ewangeliczne przyczynia się do prawdziwego rozwoju każdego człowieka, każdej wspólnoty i do trwałości systemu demokratycznego. Oto wyzwanie, w jakim uczestniczymy. Chcemy je podejmować ze wszystkimi ludźmi dobrej woli.

 

Szanowni Państwo! Jedynie cywilizacja miłości jest w stanie zjednoczyć nasz kontynent i przyczynić się do jego odnowy. Prawa człowieka, którymi tak bardzo szczyci się Europa, muszą obejmować również poszanowanie najsłabszych, którzy sami nie potrafią się bronić. Przyszłość jednoczącej się Europy zobowiązuje nas do świadczenia na rzecz cywilizacji miłości, która jest zasadniczym wkładem w dobro Europy i całych społeczeństw.

 

 

powrót

Msze święte

Wyszukiwarka tymczasowo nieaktywna


Partnerzy:
Mecenas: