Opłatek- woj. małopolskie Teatr im. Juliusza Słowackiego 20 XII 2010



Panie Wojewodo Małopolski,

Panie Marszałku,

szanowni Państwo!

 

1. Dziękuję za zaproszenie na dzisiejsze Małopolskie Spotkanie Opłatkowe. Tradycyjnie spotykamy się w okresie poprzedzającym święta Bożego Narodzenia i Nowy Rok, aby połamać się opłatkiem. Gest dzielenia się chlebem z drugim człowiekiem jest niezwykle wymowny i nie wymaga szczególnego komentarza. Ten gest wyraża pierwotną i podstawową więź łączącą wszystkich ludzi, niezależnie od różnic przekonań i postaw, jakie ujawniają się w naszych wzajemnych relacjach. Dzielić się chlebem to znaczy dostrzec w drugim człowieku brata czy siostrę, z którym łączy nas wspólnota losu i pragnień.

 

Uczniowie Jezusa z Nazaretu wierzą, że to On rozjaśnia tajemnicę ludzkich przeznaczeń i wskazuje drogę prowadzącą do pełni życia. Nieprzypadkowo więc doroczne święta upamiętniające przyjście na świat Boga-Człowieka zbliżają nas do siebie i przypominają o zadaniu kształtowania oblicza ziemi zgodnie z programem zapisanym w Ewangelii. Jest to program miłości, trafiający do ludzkich umysłów i serc.

 

2. Szczególną formą miłości jest podjęcie służby dla wspólnoty. Każda społeczność potrzebuje ludzi troszczących się o dobro wspólne w zakresie spraw codziennego życia, pracy, edukacji, kultury, bezpieczeństwa i porządku. W ostatnim czasie w demokratycznych wyborach wyłonił się nowy zastęp ludzi gotowych podjąć publiczną służbę, także w naszym województwie Małopolskim. Dołączą oni do tych, którzy już od lat angażują się w naszym regionie na różnych szczeblach. Mamy nadzieję, że wszyscy wniosą swój wkład w życie regionu inspirując, integrując, podejmując nowe inicjatywy.

 

Zdajemy sobie sprawę, że w życiu społecznym i politycznym ujawniają się różne opcje. Pluralizm poglądów stanowi nieodłączny element demokratycznego społeczeństwa. Rozsądny spór może i powinien owocować trafnością decyzji. Musimy jednak uważać, by spory nie były jałowe, by nie kończyły się na wypominaniu błędów i zniechęcaniu do działań, ale przyjmowały kształt dialogu, który jednoczy i prowadzi do optymalnych rozwiązań. Jestem przekonany, że na taką ponad partyjną postawę swoich przedstawicieli czeka całe społeczeństwo.

 

3. Kościół jako wspólnota ludzi wierzących pragnie uczestniczyć w życiu społeczeństwa. Szanując autonomię społeczności obywatelskiej i politycznej, Kościół pragnie dzielić się swoim wielowiekowym doświadczeniem w sprawach człowieka. Jednoczy nas bowiem dobro człowieka i ono nam przyświeca we wszystkich podejmowanych wysiłkach. Tę intuicję i tę rzeczywistość wyraził trafnie Sobór Watykański II w konstytucji duszpasterskiej o Kościele w świecie współczesnym: „Radość i nadzieja, smutek i lęk ludzi w naszych czasach, szczególnie ubogich i wszelkich uciśnionych, są również radością i nadzieją, smutkiem i lękiem uczniów Chrystusa" (Gaudium et spes, 1).

 

Taką wizją Kościoła inspirował się również kardynał Karol Wojtyła, który jako młody metropolita krakowski brał udział w obradach Soboru, zwłaszcza w pracach nad wspomnianą konstytucją Gaudium et spes. Kierując się taką wizją, przewodził całemu Kościołowi powszechnemu podczas swojego długiego pontyfikatu. Stwierdzał dobitnie, że „człowiek jest drogą Kościoła, drogą jego codziennego życia i doświadczenia, posłannictwa i trudów" (Redemptor hominis, 14).

 

4. Panie Wojewodo, Panie Marszałku, szanowni Państwo - łamaniu się opłatkiem towarzyszą życzenia. Życzę wszystkim inspiracji, sił oraz odwagi do podejmowania codziennej służby dla dobra człowieka i społeczeństwa. Życzę pogody ducha i pokoju serca rodzącego się ze świadomości, że służymy słusznej sprawie. Życzę radosnych świąt Bożego Narodzenia i wszelkiego dobra w nadchodzącym Nowym Roku 2011.

 

powrót

Msze święte

Wyszukiwarka tymczasowo nieaktywna


Partnerzy:
Mecenas: