Opłatek dla Sióstr zakonnych


Opłatek dla Sióstr zakonnych

Dom Arcybiskupów Krakowskich, aula "Okna Papieskiego"

 

 

Drogie Siostry!

 

1. Cieszę się, że w radosnej i pełnej nadziei atmosferze bliskich już Świąt Bożego Narodzenia możemy się tradycyjnie spotkać, by w tym gronie połamać się opłatkiem i złożyć sobie życzenia. Dobrze, że gest dzielenia się opłatkiem wyszedł poza wigilijny krąg najbliższych nam osób, naszych rodzin i wspólnot. Gest jest tak piękny i tak wymowny, że jednoczy nasze szersze środowiska, również większą wspólnotę Kościoła Krakowskiego, jaką wszyscy stanowimy. Spotykamy się z potrzeby serca. Służymy jednej sprawie. Jednoczy nas wszystkich Jezus Chrystus i Jego Ewangelia.

 

2. Nasze dzisiejsze przedświąteczne spotkanie ma szczególny charakter. Trzy tygodnie temu rozpoczął się w całym Kościele Rok Życia Konsekrowanego, ogłoszony przez Papieża Franciszka, z powołania również zakonnika. Mam jeszcze w pamięci obraz łagiewnickiego sanktuarium św. Jana Pawła II, wypełnionego przede wszystkim Siostrami zakonnymi, a także koncelebrującymi kapłanami zakonnymi i diecezjalnymi. Było to w pierwszą niedzielę Adwentu. Rozpoczęliśmy wtedy Rok Życia Konsekrowanego w Archidiecezji Krakowskiej.

 

W tych dniach ustalamy program owocnego przeżycia tego Roku nie tylko przez osoby konsekrowane. Zależy nam na tym, by ideały życia konsekrowanego przybliżyć zwłaszcza ludziom młodym, rodzinom i wspólnotom parafialnym, bo stamtąd mogą się wywodzić nowe powołania do tej ewangelicznej, radykalnej formy życia i służby. Życie zakonne nie jest krzykliwe, ale trzeba ukazywać jego piękno i sens.

 

Wielokrotnie powtarzałem, że trudno sobie wyobrazić normalne życia Kościoła Krakowskiego bez osób konsekrowanych. Wśród nich Siostry zakonne stanowią najliczniejsza grupę. Jest was – drogie Siostry – niemal trzy tysiące. To armia oddanych Chrystusowi i Kościołowi osób modlących się, prowadzących prosty tryb życia, oddanych wielorakiej posłudze bliźnim. Spotykamy Siostry w przedszkolach i szkołach, w katechezie, w bursach dla studentek, w szpitalach, domach opieki i przytułkach, w ośrodkach prowadzonych przez Caritas, w duszpasterstwie parafialnym, w administracji naszej Kurii itd. Pamiętamy o Siostrach klauzurowych, których z natury ich powołania nie ma na naszych spotkaniach. One też swoją modlitwą i ofiarą wnoszą bezcenny wkład w życie społeczeństwa. Wnoszą pewien rodzaj równowagi w naszym hałaśliwym, pozbawionym głębszej refleksji świecie.

 

3. W liście Papieża Franciszka do wszystkich osób konsekrowanych, opublikowanym miesiąc temu, czytamy: „Rok Życia Konsekrowanego dotyczy nie tylko osób konsekrowanych, ale całego Kościoła. Tak więc zwracam się do całego ludu chrześcijańskiego, aby coraz bardziej uświadamiał sobie dar, jakim jest obecność tak wielu osób konsekrowanych, spadkobierców wielkich świętych, którzy ukształtowali historię chrześcijaństwa. Czym byłby Kościół bez świętego Benedykta i świętego Bazylego, bez świętego Augustyna i świętego Bernarda, bez świętego Franciszka i świętego Dominika, bez świętego Ignacego Loyoli i świętej Teresy z Avila, bez świętej Angeli Merici i bez świętego Wincentego a Paulo. Lista ta mogła by być niemal nieograniczona, aż do świętego Jana Bosko i błogosławionej Teresy z Kalkuty” (n. 2).

 

Możemy do tej listy dopisać wszystkie pozostałe założycielki i założycieli zgromadzeń zakonnych działających w naszej Archidiecezji i w Polsce. Wy, drogie Siostry, odtwarzacie w waszych wspólnotach ich charyzmat. Ubogacacie nim Kościół i świat.

 

5. We wspomnianym liście Papież Franciszek napisał również: „Błogosławię Pana za szczęśliwą zbieżność Roku Życia Konsekrowanego z Synodem o rodzinie. Rodzina i życie konsekrowane są powołaniami wnoszącymi bogactwo i łaskę dla wszystkich, przestrzeniami humanizacji w budowaniu relacji życiowych, miejscami ewangelizacji. Możemy pomagać sobie nawzajem” (n. 2). Zdajemy sobie sprawę z kryzysu rodziny, również polskich rodzin. Potrzebne są nam wzorce autentycznej miłości, wierności, ofiarności, zapominania o sobie. Potrzebne nam są wzorce osób, które ze swego życia uczyniły dar dla Boga i bliźnich. Takimi osobami są siostry zakonne. Waszą duchową, bezinteresowną postawą mogą się inspirować młodzi ludzie, którzy zamierzają realizować projekt miłości w życiu małżeńskim i rodzinnym.

 

Za półtora roku będziemy gościć w Krakowie Ojca Świętego Franciszka i rzeszę młodych chrześcijan z całego świata. Światowy Dzień Młodzieży stanowi ogromy projekt duszpasterski. Liczymy na to, że również żeńskie wspólnoty zakonne włączą się w to wielkie dzieło.

 

6. Łamiąc się więc opłatkiem, dziękuję Siostrom za cały wkład modlitwy i pracy w życie naszego Kościoła i życzę błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia oraz obfitych Bożych łask w Nowym Roku 2015. W tym duchu błogosławię opłatki.

 

powrót

Msze święte

Wyszukiwarka tymczasowo nieaktywna


Partnerzy:
Mecenas: