Opłatek – Miasto Kraków, 19 XII 2012


Opłatek – Miasto Kraków, 19 XII 2012

 

 

Panie Prezydencie,

Panie Przewodniczący Rady Miasta,

Panie i Panowie – Radni Miasta Krakowa,

Przedstawiciele miejskich Instytucji i Służb!

 

1. Stało się dobrą tradycją, że łamania się opłatkiem nie ograniczamy do kręgu najbliższych tylko osób w sam wieczór wigilijny. Dzielenie się chlebem z drugim człowiekiem jest niezwykle czytelnym znakiem braterstwa łączącego wszystkich ludzi jako dzieci jednego Boga. To jest podstawowa prawda o naszym życiu i losie. Niestety, całe dzieje człowieka na ziemi naznaczone są podziałami, sporami, napięciami i walką, wydającą nieraz gorzkie owoce. Nosimy w sobie odśrodkowe siły, burzące jedność, rodzące nieufność, prowadzące do konfrontacji.

 

Dlatego błogosławione są chwile spotkania i refleksji nad naszą postawą wobec drugiego człowieka, zwłaszcza tego, z którym się różnimy, który nie podziela naszych przekonań, który inaczej dostrzega siebie i otaczającą nas rzeczywistość. Uczciwa refleksja może doprowadzić nas do prawdy, że zmierzamy do tego samego celu, choć różnymi drogami. W każdym z nas drzemią pokłady dobra. Trzeba je tylko uwolnić i oddać na służbę drugiemu człowiekowi i społeczności.

 

2. Spotykamy się dziś w Urzędzie Królewskiego i Stołecznego Miasta Krakowa. Łączy nas wszystkich troska o to dobro, któremu na imię Kraków. To dobro ma wspaniałą, choć niełatwą przeszłość. W naszym Mieście żyły przez wieki zastępy ludzi mądrych, dobrych i świętych, ludzi tworzących jego kulturę, rzeźbiących jego duchowe oblicze. My sami jesteśmy spadkobiercami tego dziedzictwa, odpowiedzialnymi za jego twórcze pomnażanie, w obliczu wyzwań współczesnego świata.

 

W budowaniu tożsamości Krakowa uczestniczył i nadal uczestniczy Kościół. Czyni to, wypełniając swoją misję głoszenia Ewangelii. To w świetle zapisanej w niej prawdy o Bogu i człowieku formowały się i żyły na naszej ziemi kolejne pokolenia. Wiemy, że pośród ludzi Kościoła związanych z naszym grodem wybija się postać błogosławionego Papieża Jana Pawła II. Kraków niewątpliwie wniósł wkład w uformowanie jego osobowości, a on z kolei – jak nikt inny – spłacił hojnie swój dług wobec Krakowa, rozsławiając go na całym świecie.

 

3. Czym żyje dzisiaj Kościół krakowski? Uczestniczymy w wielkim projekcie całego Kościoła, któremu na imię nowa ewangelizacja. Tej sprawie poświęcony był Synod Biskupów, obradujący w Watykanie w październiku br. Miałem przywilej uczestniczyć w tym wydarzeniu. Pragniemy odnowić naszą misję, bo zdajemy sobie sprawę, że wielu ludzi ochrzczonych żyje na marginesie Kościoła, nie poczuwa się do przynależności do niego. Bóg znika z horyzontu ich myślenia i życiowej postawy. Pragniemy docierać do tych, których nie widzimy w naszych zgromadzeniach liturgicznych i w życiu wspólnot parafialnych.

 

W październiku przeprowadziliśmy, a raczej rozpoczęliśmy tak zwaną ewangelizację Krakowa. Pragniemy ewangelicznej odnowy osób i środowisk. Pragniemy umocnić rodziny. Pragniemy chronić życie. Pragniemy kształtować postawy rzetelności, pracowitości, uczciwości, jakże zasadnicze w życiu zdrowego społeczeństwa. Pragniemy rozmawiać ze wszystkimi o sprawach wiary i sensu życia człowieka. Temu służą ciekawe spotkania i debaty, organizowane pod hasłem tak zwanego „Dziedzińca Pogan”. Dodam jeszcze, że od ponad roku w Archidiecezji Krakowskiej ma miejsce peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego. Mamy nadzieję, że jej owocem będzie bardziej dojrzała postawa miłosierdzia zarówno w relacjach międzyosobowych, jak i w życiu konkretnych społeczności.

 

4. Kościół krakowski pragnie wspierać wszystkie inicjatywy, służące rozwojowi naszego Miasta. Pragniemy tworzyć w nim klimat troski i wrażliwości na potrzeby mieszkańców, zwłaszcza najuboższych. Pragniemy tworzyć klimat życzliwości i gościnności wobec tak licznych turystów, a także pielgrzymów, nawiedzających Kraków. Pragniemy wnosić wkład w zachowanie i pogłębianie duchowego klimatu Krakowa. Tej wartości nie możemy zagubić.

 

Korzystam z okazji, by podziękować centralnym urzędom i instytucjom Krakowa za życzliwość, jakiej doświadczamy przy wznoszeniu Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się!” w Łagiewnikach. Powstaje nowe i ważne dzieło dla Krakowa.

 

W atmosferze zbliżających się świąt Bożego Narodzenia życzę Państwu sił i odwagi do dalszej służby Miastu i jego mieszkańcom. Życzę satysfakcji z wykonywanej pracy i życzliwości ze strony tych, którzy korzystają z jej owoców. Życzę pogody ducha i świątecznej radości w gronie najbliższych. Życzę wszystkim Bożego błogosławieństwa w zbliżającym się 2013 roku. W tym duchu pobłogosławię teraz opłatki.

powrót

Msze święte

Wyszukiwarka tymczasowo nieaktywna


Partnerzy:
Mecenas: