Poświęcenie pomnika Jana Pawła II Wawel, 12 X 2008


Poświęcenie pomnika Jana Pawła II
Królewska Katedra na Wawelu, 12.10. 2008 r.

 

Panie Prezydencie,
Bracia i Siostry!

 

1. Odsłaniając i poświęcając pomnik Jana Pawła II przed Katedrą na Wawelu, możemy sobie zadać kilka pytań.
Dlaczego postawiliśmy ten pomnik? Postawiliśmy go, by utrwalał pamięć o wielkim Pasterzu Kościoła krakowskiego, który - jak sam się wyraził - „z niezgłębionych wyroków Bożej Opatrzności opuścił prastarą stolicę świętego Stanisława i przyjął rzymską Stolicę Świętego Piotra, a wraz z nią troskę o cały Kościół powszechny" (por. List do Polaków, 24 X 1978). Postawiliśmy pomnik, by utrwalał pamięć o osobie i dziele Tego, który niemal przez dwadzieścia siedem lat był Piotrem naszych czasów i naznaczył głęboko współczesne dzieje Kościoła, a poniekąd Europy i świata.

 

2. Dlaczego postawiliśmy ten pomnik przed Katedrą Wawelską? Kardynał Karol Wojtyła tutaj sprawował swoją pasterską posługę, a Katedra była dla tej posługi szczególnym punktem odniesienia. Tutaj zostawił swoje wielkie dziedzictwo. Stąd wyjechał, by podjąć pasterską posługę dla całego Kościoła powszechnego. Już jako Jan Paweł II wielokrotnie powracał na Wzgórze Wawelskie. Sercem pozostał tutaj na zawsze. A sam Wawel w jakimś sensie stanowi serce Krakowa i Polski.
Kraków żyje Janem Pawłem II. Nie ma przesady w powiedzeniu, że wpisał się on w tożsamość królewskiego grodu. Jakże nie przypomnieć w tym momencie słów Ojca Świętego Benedykta XVI, wypowiedzianych dwa lata temu na krakowskich Błoniach, że „Kraków Karola Wojtyły i Kraków Jana Pawła II jest również jego Krakowem", podobnie jak z tego samego powodu jest „drogim sercu Krakowem dla niezliczonej rzeszy chrześcijan na całym świecie" (28 V 2006).

 

3. Pomnik nie tylko mówi o przeszłości, ale przywodzi na pamięć wartości, którymi żył Sługa Boży Jan Paweł II i które nadal są aktualne. Każde pokolenie staje przed wyzwaniami, które trzeba podejmować i odpowiadać na nie w duchu Ewangelii.
W duchu wierności nauczaniu Jana Pawła II, pomnik wzywa do narodowej jedności, solidarności, do wspólnej i odpowiedzialnej troski o dobro wspólne, któremu na imię Polska, któremu na imię rodzina, życie i godność człowieka.
Dlatego wyrażam wdzięczność Panu Prezydentowi, że wyczuł intencje związane z tym pomnikiem i jest dzisiaj razem z nami na Wzgórzu Wawelskim.

 

4. Oby dzisiejsza uroczystość była jeszcze jednym ogniwem wpisującym się w kult Sługi Bożego Jana Pawła II oraz jego wyniesienie do chwały ołtarzy. Będziemy tutaj razem z Nim wyczekiwać na ten moment!

 

powrót

Msze święte

Wyszukiwarka tymczasowo nieaktywna


Partnerzy:
Mecenas: