Spotkanie z młodzieżą La Habana, parafia Los Pinos, 25 II 2010


 

 

 

¡Queridos jóvenes Amigos!

 

1. Cieszę się, że w ostatnim dniu mojego krótkiego pobytu na Kubie mogę się z wami spotkać. Przybyłem do was z Polski, z kraju, który był Ojczyzną Ojca Świętego Jana Pawła II. Wczoraj w waszej katedrze w Hawanie odbyła się projekcja filmu „Świadectwo", który stara się ukazać osobę i czyny Papieża. Umarł on pięć lat temu, dokładnie 2 kwietnia 2005 roku, ale pamięć o nim jest niezwykła w wielu krajach na cały świecie.

 

Cechą charakterystyczną pontyfikatu Jana Pawła II były jego podróże do różnych krajów i miast. W sumie odbył on aż sto cztery międzynarodowe podróże, docierając do najodleglejszych zakątków świata. Odwiedzał często Amerykę Łacińską. Odwiedził również Kubę w styczniu 1998 roku, a więc dwanaście lat temu. Może ktoś z was pamięta jeszcze to wydarzenie? Towarzyszyłem Papieżowi we wszystkim podróżach jako jego sekretarz. Pomagałem mu w jego pracy przez blisko czterdzieści lat. Byłem też z nim na Kubie i zachowałem w mym sercu bardzo miłe wspomnienie z tej wizyty.

 

2. Przed przyjazdem do was odczytałem sobie to, co Jan Paweł II powiedział do młodzieży kubańskiej w specjalnym przesłaniu skierowanym do niej w Camagüey. Posłuchajcie tylko krótkiego fragmentu z tego przesłania: „He venido a Cuba, como mensajero de la verdad y la esperanza, para traerles la Buena Noticia, para anunciarles «el amor de Dios manifestado en Cristo Jesús, Señor nuestro» (Rm 8, 39). Sólo este amor puede iluminar la noche de la soledad humana; sólo él es capaz de confortar la esperanza de los hombres en la búsqueda de la felicidad. (...) Papież mówił dalej: ¡Escuchen la voz de Cristo! En su vida está pasando Cristo y les dice: «Síganme». No se cierren a su amor. No pasen de largo. Acojan su palabra. Cada uno ha recibido de Él un llamado. Él conoce el nombre de cada uno. Déjense guiar por Cristo en la búsqueda de lo que les puede ayudar a realizarse plenamente. Abran las puertas de su corazón y de su existencia a Jesús, «el verdadero héroe, humilde y sabio, el profeta de la verdad y del amor, el compañero y el amigo de la juventud»" (n. 1).

 

3. Jan Paweł II spotkał się często z młodymi zarówno w rzymskich parafiach, jak i podczas swoich podróży po świecie. Już w dniu inauguracji swojego pontyfikatu, powiedział do nich zgromadzonych na Placu św. Piotra w Rzymie: „Wy jesteście nadzieją Kościoła. Wy jesteście moją nadzieją" (22 X 1978). Może zadać pytanie: dlaczego Papież trafiał do młodych, do serc. Odpowiedź brzmi: bo był autentyczny. Był wiarygodny. Sam żył tym, co mówił i co proponował innych. Jan Paweł II był wymagający wobec siebie i wymagał też od innych. Nie zadowalał się przeciętnością. Mierzył wysoko. I tym imponował młodym w środowiskach, które niewiele wymagało od nich.

Jan Paweł II zdawał sobie sprawę, że może trafiać do świata dorosłych przez młodzież. Dlatego młodzieży zostawił zadanie nowej ewangelizacji. Chciał, by Dobra Nowina Jezusa Chrystusa była głoszono nowym językiem, z głębokim przekonaniem. Chciał, by Ewangelia docierała do tych, którzy nie znają Chrystusa albo znają Go niedostatecznie.

 

4. Gdy Jan Paweł II umierał pięć lat temu, przed jego domem czuwały dziesiątki tysięcy ludzi, a wśród nich było bardzo wielu młodych. Umierający Papież skierował do nich ostatnie słowo: „Szukałem was, a teraz wy przyszliście do mnie i za to wam dziękuję". Wcześniej Ojciec Święty szedł z młodymi do świata. Teraz ich zadaniem jest iść do świata głosząc tak jak on Dobrą Nowinę, z entuzjazmem, z przekonaniem, z radością. Dzisiaj młodzi nie są sam. Wspiera ich Papież Benedykt XVI, następca Jana Pawła II.

Podziękujmy dziś Bogu za to, że jesteśmy w Kościele - wielkiej wspólnocie ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Pana. Głośmy odważnie Jego Ewangelie całym naszym życiem. Tego wam życzę z całego serca!

 

Stanisław Cardenal Dziwisz

Arzobispo de Cracovia

 

powrót

Msze święte

Wyszukiwarka tymczasowo nieaktywna


Partnerzy:
Mecenas: