Wawel, Święto Przemienienia Pańskiego, 6 VIII 2013


Święto Przemienienia Pańskiego, Wawel, 6 VIII 2013
XXXIII Piesza Pielgrzymka Krakowska
Czytania: Dn 7, 9-10. 13-14; Łk 9, 28b-36

   
Wprowadzenie

Drodzy Pielgrzymi,
witam was serdecznie na Wawelskim Wzgórzu. Tradycyjnie Piesza Pielgrzymka Krakowska wyrusza w święto Przemienienia Pańskiego. W tym roku wyrusza już po raz trzydziesty trzeci.

 

Przez najbliższe sześć dni będziecie podążać w kierunku Jasnej Góry na spotkanie z Matką Chrystusa, obecną w Jej ikonie, tak bardzo bliskiej sercu uczniów Jezusa na polskiej ziemi. Z wami podążać będzie Kościół krakowski. Cieszymy się, że w pielgrzymce bierze udział młodzież z Italii i z innych krajów. Można powiedzieć, że jest to dalszy ciąg Rio de Janeiro, wielkiego spotkania  młodzieży, która idzie za Chrystusem w Kościele. To piękny symbol powszechności Kościoła – wielkiej wspólnoty ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Pana, przekraczającej granice państw, kultur i języków.

 

Saluto cordialmente i giovani di CEL dall’Italia  ed altri pellegrini provenienti dai diversi paesi.. Camminiamo tutti insieme perché apparteniamo alla Chiesa di Cristo che é una, santa, cattolica ed apostolica. Vi accompagni, lungo il camino, il Signore risorto e la Sua Madre, la Vergine Santissima di Jasna Góra.

 

Całe nasze życie jest pielgrzymowaniem. Aby nie ustać w drodze, karmimy się słowem Bożym oraz Ciałem i Krwią Chrystusa. Niech On wam towarzyszy w drodze.

 

 

Homilia

Drodzy Bracia i Siostry – drodzy Pielgrzymi!

 

1. Święto Przemienienia Pańskiego to święto prawdziwej, pełnej tożsamości Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Zbawiciela. Przychodząc na ziemię, Syn Boży, „Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego”, stał się prawdziwym człowiekiem. O Nim powiedział Sobór Watykański II, że „ludzkimi rękami wykonywał pracę, ludzkim umysłem myślał, ludzką wolą działał, ludzkim sercem kochał. Zrodzony z Maryi Dziewicy stał się prawdziwie jednym z nas, podobny do nas we wszystkim z wyjątkiem grzechu” (Gaudium et spes, 22).

 

Jezus nie tylko stał się do nas podobnym we wszystkim. On świadomie wybrał drogę pokory i ubóstwa. Sam o sobie powiedział: „jestem cichy i pokornego serca” (Mt 11, 29), i zachęcił swoich uczniów, by uczyli się od Niego takiej samej postawy. Uniżenie Jezusa osiągnęło szczyt podczas Jego męki i okrutnej śmierci krzyżowej. Najbliżsi uczniowie nie byli przygotowani do tego. Podzielali z innymi wyobrażenia o triumfującym i zwycięskim Mesjaszu. Wprawdzie Jezus mówił im, że „musi udać się do Jerozolimy i wiele wycierpieć […]; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie” (Mt 16, 21), ale ta trudna prawda nie docierała do ich świadomości. Dlatego Jezus chciał umocnić ich wiarę. Chciał, by jeszcze bardziej odkryli, kim naprawdę On jest.

 

Dlatego zabrał ze sobą na górę Piotra, Jana i Jakuba. Tam – tak pisze Łukasz Ewangelista – „wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe” (Łk 9, 29). Jezus rozmawiał z Mojżeszem i Eliaszem, wybitnymi postaciami w dziejach narodu wybranego. Również to było nadzwyczajne. Uczniowie usłyszeli też głos z obłoku: „To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie” (Łk 9, 35). Oto prawdziwa tożsamość Jezusa, Syna Bożego. Dzięki Niemu, niewyobrażalny, niepojęty dla ludzkiego umysłu Bóg ma twarz i imię. Jest to twarz i imię Jezusa Chrystusa!

 

2. Prorok Daniel dzieli się z nami swoją wizją Boga, którego nazywa Przedwiecznym. „Szata Jego była biała jak śnieg […]. Tron Jego był z ognistych płomieni […].Tysiąc tysięcy służyło Mu, a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stało przed Nim” (por. Dn 7, 9-10).

 

Zdajemy sobie sprawę, że żaden język i żadne słowo nie jest zdolne opisać wielkości Bożego majestatu, Bożej świętości.
Prorok Daniel ujrzał również tajemniczą postać Syna Człowieczego. „Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie” (Dn 7, 13-14). Oto zapowiedź władzy i roli, jaką Syn Boży odegra w dziejach świata, które się stały dziejami zbawienia.

 

To dzięki Niemu Bóg zbliżył się do człowieka w sposób niewyobrażalny, bo stał się jednym z nas. Bóg nie tylko stworzył człowieka na swój obraz i podobieństwo, ale w pewnym momencie wkroczył bezpośrednio w nasze dzieje, aby ocalić nasz los i wyprowadzić nas z krainy śmierci. Stworzył nas bowiem do miłości, do szczęścia, do życia wiecznego w swoim królestwie.

 

3. Tegoroczna Piesza Pielgrzymka Krakowska na Jasną Górę przebiega pod znakiem wiary. Jej hasłem jest pokorna prośba uczniów, skierowana do Mistrza z Nazaretu: „Panie, przymnóż nam wiary” (Łk 17, 5). Prosimy o ten dar w Roku Wiary, jaki przeżywamy z całym Kościołem.

 

Miesiąc temu, w pierwszej swojej encyklice o wierze Lumen fidei, Papież Franciszek napisał: „Wiara rodzi się w spotkaniu z Bogiem żywym, który nas wzywa i ukazuje nam swoją miłość […], na której możemy się oprzeć, by trwać niezłomnie i budować życie. Przemienieni przez tę miłość, otrzymujemy nowe oczy […]. Wiara, którą przyjmujemy od Boga jako dar nadprzyrodzony, jawi się jako światło na drodze, wskazujące kierunek naszej wędrówki w czasie. [Wiara] przeprowadza nas poza próg śmierci” (n. 4). 

 

4. Drodzy pielgrzymi, wędrując na Jasną Górę medytujcie nad tymi słowami. Proście o dar wiary dla siebie, dla waszych bliskich. Kościół potrzebuje dzisiaj, bardziej niż kiedykolwiek, żywych świadków wiary. Kościół potrzebuje waszego świadectwa, by ewangelizować współczesny świat, w którym tak wielu ludzi żyje z dala od Boga, z dala od Ewangelii, próbując urządzić sobie życie na własną rękę, żyjąc tak, jak gdyby nie było Boga. Dlatego każdy uczeń Jezusa Chrystusa powinien być równocześnie Jego apostołem, głosicielem Jego prawdy, świadkiem Jego miłości. Pomóżmy innym doświadczyć, że Chrystusa można spotkać w Kościele, we wspólnocie Jego uczniów, którzy choć sami słabi i grzeszni, dążą do świętości, do której powołany jest każdy człowiek.

 

W czasie pielgrzymki dziękujcie Bogu za dar życia, służby i świętości Jana Pawła II. Dziękujcie w sposób szczególny za zbliżającą się kanonizację giganta wiary, jakim był błogosławiony Papież. Kanonizacja będzie oficjalną, ostateczną pieczęcią autentyczności jego świętości.

 

Odmierzając kilometr po kilometrze waszą drogę, przyjmijcie również dar, jakim będzie Światowy Dzień Młodzieży w Krakowie w 2016 roku. To dla nas wszystkich wielkie wyróżnienie, ale także wyzwanie. Zacznijmy od modlitwy, abyśmy się dobrze przygotowali na to zbliżające się wielkie święto wiary, nadziei i miłości.

 

W czasie pielgrzymki każda i każdy z was będzie polecał Bogu swoje osobiste intencje. Proszę was, byście wasz trud ofiarowali także za wszystkie nasze rodziny, zwłaszcza za te, które przeżywają trudności. Ofiarujcie wasz trud w intencji nowych i dobrych powołań do kapłaństwa i życia zakonnego. Módlcie się w drodze w intencji rządzących naszym krajem i ustanawiających prawa, aby byli ludźmi sumienia i liczyli się z prawem Bożym, wpisanym w serce człowieka.

 

5. Na pielgrzymim szlaku nie będziecie sami. Towarzyszy wam modlitwa całej Archidiecezji Krakowskiej. Wspierają was modlitwą i cierpieniem chorzy, niepełnosprawni i osoby w podeszłym wieku. Wspiera was moja modlitwa.

 

Niech wam towarzyszy Matka Chrystusa, w której naród polski otrzymał „przedziwną pomoc i obronę” i której święty obraz jasnogórski od wieków wsławiony jest niezwykłą czcią wiernych. Również wasza pielgrzymka jest kolejnym ogniwem Jej sławy. Niech wam towarzyszy wstawiennictwo z nieba błogosławionego, a wkrótce już świętego Jana Pawła II, który był Totus Tuus – był cały dla Jezusa i Jego Matki.
Amen!

powrót

Msze święte

Wyszukiwarka tymczasowo nieaktywna


Partnerzy:
Mecenas: